27.4. Plan wykonawczy

Plan wykonawczy, zwany również planem wdrożenia, wprowadzenia w życie lub harmonogramem, jest częścią spinającą biznesplan – jego cele, zadania i strategie działania.[1] Nadrzędnym celem jest przygotowanie otwarcia przedsiębiorstwa, na które składa się realizacja procesów zmierzających do osiągnięcia wielu celów podrzędnych.[2]

Najważniejsze cele przetwarza się na konkretne zadania, które należy wykonać w odpowiedniej kolejności, umiejscawiając je w czasie.[3] W tym miejscu powinny znaleźć się wszystkie kroki, które należy poczynić, by móc rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej i to zarówno formalno-prawne, jak i operacyjne, związane z przygotowaniem lokalu, zakupem środków trwałych, rekrutacją personelu, itp.[4]

Plan wdrożenia biznesplanu powinien zawierać następujące elementy:[5]

  • wyliczenie celów i zadań,
  • określenie kolejności działań,
  • przypisanie zadań konkretnym osobom,
  • oszacowanie kosztów związanych z działaniami.

Powyższe elementy należy powiązać z terminami realizacji. Określenie czasu realizacji zadań zmierzających do realizacji celu powinno zawierać wszystkie działania warunkujące powodzenie całego przedsięwzięcia przy uwzględnieniu występujących momentów krytycznych. W wyznaczane terminy należy wkalkulować ryzyko, które istnieje przy realizacji zadań, stąd również czynniki ryzyka i sposoby reakcji na nie powinny być ujęte w planie.[6]

Terminy dla pierwszego roku podaje się zwykle w kroku miesięcznym, traktując je jednocześnie jako nieprzekraczalne, w drugim – kwartalnym, a w następnych w półrocznym i rocznym.[7]

Planiści dysponują pewnymi narzędziami ułatwiającymi im właściwe zaplanowanie działań. Należą do nich harmonogramy, diagramy sieciowe PERT/CPM, wykresy Gantta. Harmonogramy należą do najczęściej stosowanych narzędzi umożliwiających właściwe rozplanowanie czynności, umożliwiając precyzyjne uporządkowanie czynności składających się na określony proces. Standardowy harmonogram obejmuje czynności zmierzające do uruchomienia firmy i nie powinien przekraczać objętości jednej strony. Wadą harmonogramów jest to, że nie informują one o skutkach zmian poszczególnych terminów na realizację wdrożenia przedsięwzięcia i trudno jest zobrazować zależności między poszczególnymi czynnościami.[8]

Wykresy Gantta, będąc rodzajem graficznego harmonogramu, to kolejne narzędzie często używane przy planowaniu projektów i zarządzaniu nimi. Pokazują one datę początkową, końcową, czas realizacji zadań składających się na projekt, ich kolejność, zależności między nimi oraz niezbędne zasoby. Pozwalają one monitorować postęp prac w realizacji przedsięwzięć i kontrolować, czy zostały osiągnięte cele dla danego okresu.[9] Wykres Gantta można obrazować zarówno w technice osoby/czas, jak i zadania/czas.

Następnym, popularnym narzędziem stosowanym do planowania bardziej skomplikowanych przedsięwzięć są diagramy sieciowe PERT/CPM. Ukazują one zależności między poszczególnymi czynnościami. Ich poprawne skonstruowanie minimalizuje zagrożenie nielogicznego rozplanowania zadań. Jednocześnie pozwalają na ustalenie tak zwanej ścieżki krytycznej, czyli zadań których wykonanie trwa najdłużej, które nie pozostawiają żadnej rezerwy czasowej i których opóźnienie realizacji powoduje opóźnienie realizacji całego projektu.[10]
Jak zauważa L. Kowalczyk, ta część biznesplanu jest o tyle istotna, że osoby odpowiedzialne za udzielanie pożyczek z uwagą analizują ten fragment, a w przypadku jego braku wiele biznesplanów jest odrzucanych przez finansistów i inwestorów.[11]

[1] L. Kowalczyk: Biznesplan czyli jak poznać kredytobiorcę, TWIGGER S.A., Warszawa 1998,  s. 135.
[2] F. F. Fiore: Jak szybko przygotować dobry biznesplan, Polskie Wydawnictwa Profesjonalne Sp. z o.o. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Kraków 2006, s. 208.
[3] J. Pasieczny: Biznesplan, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2007, s. 212.
[4] A. Paździor: Metodyka przygotowania projektu organizacyjno-ekonomicznego przedsięwzięcia inwestycyjnego, Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Administracji w Lublinie, Lublin 2004, s. 21.
[5] J. Pasieczny: Biznesplan, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2007, s. 212.
[6] J. Wójcik w: A. Tokarski, M. Tokarski, J. Wójcik: Jak solidnie przygotować profesjonalny biznesplan, CeDeWu Sp. z o.o., Warszawa, s. 167.
[7] L. Kowalczyk: Biznesplan czyli jak poznać kredytobiorcę, TWIGGER S.A., Warszawa 1998,  s. 135.
[8] J. Pasieczny: Biznesplan, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2007, s. 215.
[9] F. F. Fiore: Jak szybko przygotować dobry biznesplan, Polskie Wydawnictwa Profesjonalne Sp. z o.o. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Kraków 2006, s. 211.
[10] J. Pasieczny: Biznesplan, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2007, s. 216.
[11] L. Kowalczyk: Biznesplan czyli jak poznać kredytobiorcę, TWIGGER S.A., Warszawa 1998,  s. 135.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *